Lista aktualności Lista aktualności

Kornik ostrozębny Ips acuminatus (Gyll.)- groźny szkodnik sosny.

Lokalnie w starszych drzewostanach na żyźniejszych siedliskach (głównie LMśw) wystąpiło zjawisko grupowego zamierania sosny zwyczajnej. Ścinka drzew podczas terenowych lustracji wykazała, że w obrębie korony sosny, na gałęziach i konarach, oraz na strzale z cienką korą widoczne są charakterystyczne żerowiska kornika ostrozębnego – Ips acuminatus (Gyll.). Drewno na tej wysokości drzew ulega zasinieniu.

Warunki sprzyjające występowaniu: Do masowego pojawiania się kornika dochodzi przy sprzyjających warunkach osłabiających kondycję sosny, takich jak susza, pożar czy oddziaływanie zanieczyszczeń przemysłowych. W minionych sezonach wegetacyjnych szczególnie sprzyjającym czynnikiem do wzrostu liczebności jego populacji były upały i susza w okresie letnim.

Biologia: Postać dorosła zimuje głównie w żerowiskach pod korą. Rójka ma miejsce praktycznie od połowy kwietnia. Jest to gatunek wielożenny (poligamiczny), w żerowisku można doliczyć się do 12 chodników macierzystych, które gwiaździście rozchodzą się od komory godowej. Młode chrząszcze pojawiają się na przełomie lipca i sierpnia. Owad ma dwie generacje i w zależności od warunków pogodowych może mieć dodatkowo siostrzane.

Kornik ostrozębny Ips acuminatus (Gyll.) – obecnie jeden z najgroźniejszych szkodników wtórnych sosny.

Rodzaj wyrządzanych szkód: Z powodu naruszania bielu sosny przez żer kornika, dochodzi do zaburzeń fizjologicznych, których konsekwencją jest szybkie zamierania zdrowych drzew. Proces jest intensywny i dynamiczny. Jednocześnie z powodu zasiedlania górnych partii drzew i, w przeciwieństwie do innych korników, pozostawiania trocinek w chodnikach macierzystych, a nie usuwania ich na zewnątrz, trudne jest wczesne rozpoznanie zasiedlenia. Zazwyczaj obecność kornika sygnalizuje rudziejące i opadające igliwie.

Postępowanie na powierzchniach z masowym pojawem kornika ostrozębnego:

1. Należy systematycznie przez cały rok, a szczególnie od wiosny do jesieni, wyszukiwać i usuwać z drzewostanu drzewa zasiedlone wraz z pozostałościami części wierzchołkowych. Przeglądem tym winny być objęte przede wszystkim starsze drzewostany sosnowe, na żyźniejszych siedliskach, które w ostatnich latach szczególnie zostały osłabione przez suszę, czy też uszkodzone przez wiatr. Z powodu trudności w rozpoznawaniu zasiedlenia lustracje drzewostanów sosnowych przeprowadzać należy dokładnie i skrupulatnie. Miejsca wzmożonego występowania kornika należy monitorować w sezonie dwukrotnie w miesiącu, rozszerzając obserwacje na przyległe do nich drzewostany w promieniu 500 metrów.

2. W celu monitorowania przebiegu rozwoju kornika ostrozębnego do połowy kwietnia można lokalnie wystawić w grupach po 2-3 pułapki (do wyboru): pionowe (bezobsługowe), trójkątne ekranowe (IBL - 2 lub 2 bis), segmentowe (IBL - 3) z feromonem (do wyboru): Acumodor Micro, Acumodor, Acuwit. Zachować przy tym należy odległość minimum 15 metrów od najbliższych sosen, kontrolując odłowy w okresie kulminacji rójki kornika dwa razy w tygodniu. Trzeba także pamiętać o wymianie feromonów w pułapkach na świeże przed spodziewanym lotem młodych chrząszczy.